Ο περιβόητος «Πόλεμος του Ποδοσφαίρου» (ή Πόλεμος των 100 ωρών) το 1969 αφορούσε το Ελ Σαλβαδόρ και την Ονδούρα, με αφορμή ταραχές σε προκριματικούς αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970. στο ‘Μεξικό.
Έχουν χάσει την ζωή τους περίπου 3000 άνθρωποι και 2000 τραυματίστηκαν.
Συγκεκριμένα η έναρξη άρχισε από τις 14 Ιουλίου -18 Ιουλίου 1969 .
Η αφορμή ήταν το μεταναστευτικό ζήτημα καθώς αρκετοί από το Ελ Σαλβαδόρ ζούσαν στην Ονδούρα , η φτώχεια και η ανισότητα και ύπηρχαν διαμάχες για την γη ιδιοκτησίας και η πολιτική ένταση μέταξυ των δύο κυβερνήσεων.
Στην Ονδούρα υπήρχε λίγη καλλιεργήσιμη γη
και πολλοί άνθρωποι από το Ελ Σαλβαδόρ είχαν μεταναστεύσει εκεί και ζούσαν ως αγρότες
Η κυβέρνηση της Ονδούρας άρχισε να διώχνει Σαλβαδοριανούς και να τους παίρνει τη γη.
Πολλοί εκδιώχθηκαν βίαια με αποτέλεσμα να εξοργίσει το Ελ Σαλβαδόρ.
Αρκετοί άνθρωποι ζούσαν στην φτώχεια Πολλοί εκδιώχθηκαν βίαια
Αυτό δημιούργησε οργή στο Ελ Σαλβαδόρ.
Πολύς κόσμος ήταν φτωχός,υπήρχαν κοινωνικές αδικίες ,οι κυβερνήσεις είχαν εσωτερικά θέματα με αποτέλεσμα να υπάρχει περισσότερος αναβρασμός.
Στις 14 Ιουλίου του 1969 το Ελ Σαλβαδόρ εξαπέλυσε επίθεση στην Ονδούρα και μετά από τέσσερι μέρες επιτεύχθει συμφωνία μέσω του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών για κατάπαυση του πύρος και απόσυρση των στρατιωτικών δυνάμεων .
Πάμε στο ρεζουμέ η Ονδούρα πήρε την πρωτιά στον 1ο όμιλο και το Ελ Σαλβαδόρ στο 3ο όμιλο.
Στα play off για το εισιτήριο στο Μουντιάλ οι δύο χώρες συνταντήθηκαν . Στο πρώτο ματς η Ονδούρα κέρδισε 1-0 με γκολ στο τελευταίο δευτερόλεπτο της αναμέτρησης. Το μίσος όμως αναμέσα στις δύο οπαδούς μεγάλωνε.
Στον επαναληπτικό το Ελ Σαλβαδόρ κέρδισε 3-0.
Προφανώς διεξήχθει κάτω από αυστηρά μέτρα ασφαλείας . Ωστόσο υπήρξαν επεισόδια,τραυματισμοί με αποτέλεσμα να μεταφερθούν δύο άνθρωποι από την Ονδούρα στο νοσοκομείο.
Η αστυνομία απότρεψε τα χειρότερα.
Τότε τα εκτός έδρας δεν μετρούσαν και η πρόκριση θα κρινόταν σε τρίτο ματς, σε ουδέτερη έδρα όπου διεξήχθει στο «θρυλικό»Αζτέκα» της πόλης του Μεξικό.
Το παιχνίδι ορίστηκε να διεξαχθεί στις 26 Ιουνίου 1969, ωστόσο, για τους πολίτες των δυο χωρών είχε αρχίσει πολλές μέρες νωρίτερα μέσα από… «πολεμικά» πρωτοσέλιδα των εφημερίδων..
Τελικά το Ελ Σαλβαδό κέρδισε 3-2 και στο τέλος της αναμέτρησης άρχισαν τις εχθροπραξίες με απότελεσμα τον θάνατο πολλών ανθρώπων.
Ουσιαστικά και τα δύο κράτη ζούσαν υπό δικτατορικό καθεστώς και χρησιμοποίησαν το ποδόσφαιρο μέσο προπαγάνδας για να επιτύχουν τους πολιτικούς τους σκοπούς. Στη συνέχεια τον λόγο θα τον έχουν τα τανκς, τα βομβαρδιστικά αεροπλάνα και οι ένοπλες αναμετρήσεις ανάμεσα στους στρατούς των δυο χωρών.
Το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου διεξήχθη στο έδαφος της Ονδούρας ενώ απόρροια του «Πολέμου του Ποδοσφαίρου» ήταν και ο εμφύλιος πόλεμος στο Σαλβαδόρ, μεταξύ του σκληρού δεξιού καθεστώτος της χώρας και του αριστερού Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου «Φαραμπούντο Μαρτί» (FMLN), που διήρκεσε έως το 1991.
Στις 30 Οκτωβρίου 1980, τα δύο κράτη υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης και έθεσαν τις συνοριακές τους διαφορές στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
Το 1992 το Διεθνές Δικαστήριο επιδίκασε το μεγαλύτερο μέρος των αμφισβητούμενων εδαφών στην Ονδούρα και το 1998 η Ονδούρα και το Ελ Σαλβαδόρ υπέγραψαν συνθήκη οριοθέτησης των συνόρων.